De Hot Diamonds top is af!

Vanavond heb ik de laatste banen aan elkaar genaaid. Toen had ik 2 redelijk grote stukken en die heb ik tot slot nog aan elkaar genaaid en nu is de top af! Wat een geweldig gevoel en wat is hij mooi!

Ik heb de top natuurlijk weer onmiddellijk op de grond gelegd om te zien hoe hij er uit ziet en dat was mooi. Maar nog leuker is om de top nonchalant op de grond te gooien en te zien hoe banen, die niet naast elkaar liggen, voor effect op elkaar hebben.

En dan zie je pas de schoonheid van het patroon en de werking van de kleuren. Echt geweldig. Kaffe Fassett, dank je wel voor het ontwerp, de stoffen en de masterclass. Ik heb er van genoten.

Even een paar technische gegevens over deze quilt.

Start: 25 juli.
Einde:: 27 augustus
Aantal stoffen: 23, allen Kaffe Fassett en aanverwante stoffen
Garen: Aurifill, rood, 1 klos
Bron: Kaffe Fassett's Kaleidoscope of Quilts
Winkels waar de stof is gekocht: 100 Rozen in Deventer, de Lapjesgaard in Amstelveen en Margreet Otto in Woerden.
Vulling: waarschijnlijk wol
Achterkant: nog onbekend
Quilten: uitbesteden

De vloer is weer vol Hot Diamonds.

Alle banen van de Kaffe Fassett  Hot Diamonds zijn klaar! Oef, een mijlpaal bereikt!
Naarmate de banen in lengte groeiden en het aantal banen groeide, werd de vloer van mijn kamer steeds leger en de stapel op mijn naaitafel steeds groter.

Aan het einde had ik 19 banen, waarvan de langste 3 meter en 25 cm lang was. Echt ongelooflijk.


Het voelde echt als een feestje toen ik de laatste driehoek aan de laatste baan naaide. Ik ben speciaal even gestopt om er een foto van te maken!

Vlak daarvoor was er nog even paniek. Ik miste een diamant aan de onderste rand.

En om te zien hoe dat nou kwam en waar die diamant was gebleven, heb ik alle banen nog weer even uitgelegd, dubbelgevouwen weliswaar, anders had het erg lang geduurd.

Maar ik heb er nergens per ongeluk 2 aangenaaid. Ik heb mij waarschijnlijk verteld. En ik had nog reserve, gelukkig.
En nu ligt de vloer weer vol, nu met alle banen in volgorde helemaal uitgelegd, klaar om aan elkaar genaaid te worden.

Aan de rechterkant heb ik een paar banen moeten omslaan, omdat de vloer niet groot genoeg is. En door het licht van de invallende avond zijn de foto's erg blauw geworden. Terwijl ik de banen op de vloer legde, belde mijn dochter op. Zij is de hele zomer op vakantie geweest en wist nog niets over deze quilt. Er gebeurde iets heel grappigs. Terwijl ik de banen neerlegde en de quilt als het ware onder mijn voeten ontstond, vertelde ik haar over de lezing en de masterclass van Kaffe Fassett in juli in Deventer. Ik vertelde haar hoe de quilt is ontstaan, wat ik van Kaffe Fassett heb geleerd en hoe ik er daarna thuis nog 2 weken mee bezig ben geweest om een goed resultaat te krijgen. Het was echt heel leuk om zo nog even de herinnering naar boven te halen, hoe alles begonnen is. Maar hoe het echt wordt, kun je door de telefoon niet beschrijven. Dat moet je met eigen ogen zien.

De Kaffe Fassett Hot Diamonds stroken bijna klaar.

Op dit moment werk ik tegelijk aan 18 stroken, die als een harmonica opgevouwen op mijn naaitafel liggen. Dat is de enige mogelijkheid om er een beetje systematisch mee te werken. Er komt nog 1 strook bij, een hele korte en dat is dan de laatste. Want ik ben er bijna! De een na laatste kleurbaan ligt gespeld klaar om door de naaimachine gehaald te worden en de laatste baan ligt nu eenzaam op de vloer. Nu nog geflankeerd door de rij driehoeken, die de quilt aan de onderkant afwerkt.

Een strook is klaar en ligt gevouwen op zijn plek. Daar komen straks, nadat de driehoeken aangenaaid zijn de anderen op volgorde te liggen. Dan ga ik de stroken 1 voor 1 aan het stuk naaien dat al klaar is.

En ik ben nog steeds aan mijn eerste rode garenklos van Aurifil bezig. Wat zit daar veel draad op!

Kaffe Fassett quilt update: de vordering van de Hot Diamonds.

Vrijwel elke dag komt er een kleurrand bij. Soms 2 op een dag. Het is nogal tijdrovend om 1 kleurbaan te maken.Te meer omdat er voorlopig nog steeds een baan bij komt aan de zijkant en er aan de andere kant er nog niets afgaat. Het is ook een heel georganiseer. De genaaide banen worden steeds langer en steeds groter in aantal en dat moet redelijk geordend worden gehouden. In principe maakt de plaatsing van de diamanten van links naar rechts niets uit. Het is dezelfde stof. Maar bij het maken van het ontwerp heb ik ook daar geschoven met de stukken stof. De tekening en de kleur van de verschillende stukken vroeg af en toe voor een andere plek, waar het beter uitkwam. Dus ik moet nu ook op die volgorde letten. Ik raap de stukken in volgorde van de grond op en hou ze in die volgorde. En de banen heb ik genummerd. Al met al werk ik nu met 14 stroken. De kortste is 3 diamanten lang en de langsten zijn 12 lang. Een diamant is 23 cm. Die lange banen zijn dus meer dan 2 meter lang. Zoals ik al zei, een heel georganiseer. Maar het wordt wel heel mooi.
De enige plek waar ik de quilt helemaal kan neerleggen is de vloer van de huiskamer.

Aan de rechterkant ligt het stuk waarvan de stroken al aan elkaar genaaid zijn. Het kortere stuk links, bestaat  uit de banen, die nu kleur voor kleur groeien. Links komt er steeds een baan bij. Rechts gaat er straks telkens een rij af, als ik de onderkant van de quilt heb bereikt. Zodra er een baan klaar is, kan ik die aan het stuk rechts aannaaien.

Dit is het deel dat nog moet worden genaaid. Het ligt op de vloer van mijn werkkamer. Ik heb alles uitgelegd zodat ik de volgorde goed in de gaten kan houden. Het ziet er overzichtelijk uit. En aangezien de vloer niet groot genoeg is, liggen de diamanten aan de linkerkant op een stapeltje.

Als alles goed gaat, heb ik over 10 naaidagen alle diamanten aan elkaar. Hoe lang het duurt om de banen aan elkaar te zetten, weet ik nog niet.

De eerste 10 rijen.

De eerste 10 rijen zitten aan elkaar en het begint ergens op te lijken. Ik ben er niet snel mee. Er is vrij veel meet werk, streepjes zetten op een kwart inch van de stofrand,  om de naden goed op elkaar te krijgen. En om alles goed te kunnen naaien, zet ik ook vrij veel spelden in. Dat is het nadeel als je een pietje precies bent, maar dan wordt het ook goed. Ik ben bang dat het anders niet mooi wordt en uithalen is normaal gesproken al niet leuk, maar met al deze schuin-op-snee naden helemaal een ramp.

 Doordat een groot deel van de vloer nog vol ligt, kan ik mijn tafel niet op een gunstige manier neerzetten, waardoor ik maar beperkt ruimte heb.
Ik kan nergens een lange rij diamanten in de juiste naaivolgorde uitleggen.
Daarom werk ik rij voor rij van boven naar beneden.
Dit heeft het voordeel dat ik kan chain stitchen en ik loop niet het risico dat ik mij in de kleurvolgorde vergis.

En te groeien.......

De Hot Diamonds begint te groeien.

De eerste banen zijn klaar en zijn ook aan elkaar genaaid. Vanavond waren de quiltvriendinnen op bezoek en ik heb hen om advies gevraagd hoe de banen aan elkaar te naaien. Want die schuine naden leken mij knap lastig en ik wilde toch wel graag alle puntjes goed op elkaar laten aansluiten. En jawel, Ans heeft ervaring met een lone star en kon mij precies vertellen, nee beter nog, precies voordoen hoe het moest.
Er komt weer wat afmeten en tekenen aan te pas, maar dan wordt het ook mooi en netjes. En het begint ergens op te lijken.

En nu alles aan elkaar naaien.

Alle lapjes voor de randen zijn nu ook gesneden. Ik heb moeten uitwijken naar een alternatieve snijplek: mijn buro. Gelukkig past de snijmat op de plek waar normaal mijn toetsenbord ligt.

Het snijden van de lange dunne driehoeken voor de buitenste rand was lastig en is erg ongunstig kwa stof overschot. Ik hou veel onbruikbare stukken over. Deze gestreepte stof is erg los geweven en rafelt sterk. Ik moet heeeeel voorzichtig naaien, aangezien bijna alle naden schuin van draad zijn.

De beide randen zijn nu ook aangelegd en nu is het effect ervan goed te zien. Erg leuk.

En vanavond ben ik begonnen de lapjes aan elkaar te naaien. Ik ben rechtsbovenaan begonnen. Dat zijn 4 lapjes van elk een andere vorm en toen het klaar was, zag het er nogal beroerd uit. En bij de 2e rij werd het nog beroerder. De randen liepen nl niet door.

Ik had al zo'n donkerblauw vermoeden dat het aan elkaar naaien niet heel simpel zou zijn en dat vermoeden kwam uit. Ik ben toen eerst maar eens in de boeken gedoken om te zoeken naar een oplossing. Ik heb een duidelijke uitleg gevonden over needle turn applique, dat ik goed kan gebruiken, maar dat zocht ik niet. Vervolgens op internet gezocht, want daar kun je alles altijd vinden. Nou..... dit niet.

Gelukkig had ik van verschillende stofjes een paar diamanten te veel gesneden en daar ben ik toen mee gaan stoeien. Al gauw vond ik de oplossing. Van beide diamanten moet aan 1 kant een stukje af, een kwart inch om precies te zijn, en dan past het precies.

Maar wat een klus!

Om de rand van de stof echt goed te laten doorlopen, meet ik van het puntje een kwart inch en zet daar een streepje. De eerste paar keren, heb ik het puntje ook afgeknipt, maar nu laat ik het zitten en leg de stof langs het streepje. Dat scheelt een paar handelingen. Het resultaat is goed en de stroken lopen mooi door.

Maar zou er niet een meer eenvoudige manier zijn om dit te doen? 

Ik hou mij aanbevolen voor suggesties. 

Ik heb heel voorzichtig de eerste rij uitgehaald en opnieuw gemaakt. Het ziet er meteen een stuk beter uit. Maar ik moet dit niet te vaak doen, want de gestreepte stof is echt heel losjes geweven en leent zich er niet goed voor om uit te halen en al helemaal niet schuin van draad.

En zo wordt het dan.

Drie rijtjes klaar en nog heel veel te gaan.

De hele vloer ligt vol.

Alle stukjes zijn gesneden en gestreken en liggen op hun plaats. Althans de eerste 10/11 rijen. De overige stukjes liggen op het laatste lapje links, op elkaar gestapeld te wachten tot ze aan de beurt zijn.
Nu ben ik de diamanten aan het snijden voor de rand rondom en de halve diamanten voor de afwerking.
Dat komt er dan ongeveer zo uit te zien.

Maar voor het er zo uit ziet, is het nog even doorwerken.

Het ontwerp is af!

He, he, ik begon al een beetje te wanhopen dat het me niet zou lukken iets moois te maken van al die prachtige stofjes.
De afgelopen dagen heb ik een aantal dingen uitgeprobeerd, die niet het gewenste resultaat hebben gebracht.  Daarom heb ik vandaag een aantal keuzes gemaakt en mij daar aan gehouden. Ik heb alle gele lapjes buiten de quilt gelaten; ik heb gekozen om roze/rood en zeeblauw als hoofdkleuren te nemen en verder alleen maar uit te gaan van wat ik mooi of niet mooi vond. Ik heb alle roze/rode lapjes in rijtjes van 4 op de eettafel gelegd (uitgetrokken tot zijn maximale maat past het precies) en ik ben aan het werk gegaan. Ik heb niet systematisch van boven naar beneden of van links naar rechts gewerkt, maar overal tegelijk op de tafel was ik bezig. En in een paar uur was ik klaar. En ik ben er erg tevreden over.

Voor de broodnodige afstand en om alles te fotograferen waren trapjes en ladders nodig, maar nu ligt alles weer op de vloer van mijn naaikamer en kan het verdere snijwerk beginnen.

Hoe ik dit straks moet gaan naaien is nog een aardige puzzel.

Maar komt tijd, komt raad!

Verder met de Hot Diamonds.

Ik heb de hele week aan de Hot Diamonds quilt gewerkt. Ik heb er andere stoffen bijgenomen, want met de stoffen, die ik oorspronkelijk had, kwam ik niet verder. En er was nog een ander probleem. De quilt werd veel te blauw. Ik wilde er toch echt meer rood in krijgen.

Het ontwerp heeft verschillend stadia doorlopen. Hier een impressie.

Ik heb nu ook een randstof gevonden.

En zo ziet de quilt er sinds gisteren uit. Ik ben tot de 17e rand gekomen. De laatste 2 toevoegingen zijn de bovenste en de onderste rand en die zijn beiden geen succes. Er is nu aan de bovenkant een veel te donkere baan ontstaan en de overgang aan de onderkant is te heftig. Maar verder ben ik er erg tevreden over. Vandaag heb ik alles even laten rusten en heb ik geen lapje aangeraakt.

Maar morgen ga ik er weer mee verder.

Werken aan mijn Hot Diamonds.

Gisteren ben ik het grootste deel van de middag en avond met de Hot Diamonds quilt bezig geweest. Ik ben aan een nieuw ontwerp begonnen. Ik heb de lap flannel met klemmen en plakband aan de boekenkast in mijn werkkamer opgehangen en had zodoende een ontwerpwand.

Ik heb van alle stoffen weer 3 diamanten gesneden en de stoffen op de tafel uitgestald als een soort pallet.

Ik ben niet bovenaan begonnen, maar meer in het midden, zodat het kleurontwerp 2 kanten uit kon, afhankelijk van de stof keuze of de kleur die het ontwerp vroeg.

Ik vond het best lastig om aan de onderkant te werken en ook het tussenvoegen van een nieuwe rij werkte op het flannel niet prettig. Daarom ben ik op de grond gaan werken. Er ligt donkerbruine kurk op de vloer en dat is lekker glad. Als je een rij wilt tussenvoegen, schuif je de hele handel zo naar beneden of naar boven.

Er ontstond een hele mooie layout met goede overgangen tussen de kleuren. Daar was ik best tevreden over. Maar ik vond de kleurvlakken van 1 kleur te groot. Het verliep wel mooi van licht naar donker, maar het waren 4 min of meer aparte kleurvlakken met een mooie overgang ertussen en dat is niet de bedoeling.
Een deel van de middag heb ik besteed aan het bekijken van alle foto's die ik tijdens de workshop heb gemaakt. Ik probeerde bij de foto's te herinneren welk commentaar er was gegeven en ik keek goed naar de sterke punten. Ik heb ook wat foto's uitvergroot om ze beter te kunnen bekijken. Op zoek op het internet kwam ik filmpjes op you tube tegen en reportages van soortgelijke masterclasses elders in de wereld. Erg leuk trouwens om Kaffe Fassett ergens anders met hetzelfde bezig te zien. Teslotte ben ik teruggegaan naar mijn eigen ontwerp van zondagmiddag. Vooral het middenstuk is erg leuk. Met veel kleur, mooie overgangen en niet te grote kleurvakken. Dit middenstuk heb ik vervolgens genomen als uitgangspunt voor het (3e) ontwerp. Ik ben weer op de ontwerpwand aan het werk gegaan. Maar eerst heb ik de tafel een behoorlijk eind aan de kant geschoven, zodat ik er goed voor kon staan en afstand kon nemen.

Ik heb hard gewerkt, al zeg ik het zelf. Ik ben uren bezig geweest. Ik heb geregeld serie lapjes van de grond gebruikt, die het daar goed deden en in de quilt verwerkt. Om goed bovenaan te kunnen werken heb ik een klein trapje gebruikt. Ik ben ik weet niet hoeveel keren het trapje op en af geweest. Ik heb mij echt laten leiden door de kleuren op de stof. En telkens foto's gemaakt om het effect te zien en op afstand gestaan en door samengeknepen ogen gekeken. Het was zo leuk. Toen het donker werd, heb ik met lampen gesleept om ervoor te zorgen dat er voldoende licht was.  Uiteindelijk is er een ontwerp ontstaan. Ik heb 14 van de 21 stoffen gebruikt. En ik vind het erg mooi. De kleuren varieren erg veel en zijn nu over de quilt verspreid. Als je er naar kijkt, zie je af en toe niet waar de ene stof begint en de andere eindigt. De stoffen nemen de kleuren van elkaar over.

Maar het ontwerp is nog niet klaar. Er zit ergens nog een te botte overgang. Daar moet een oplossing voor komen. En de quilt is te klein. Er moet randen tussen of erbij om het langer te maken. Maar het was al laat en ik moest naar bed. En dat was maar goed ook, want ik was echt doodmoe.