Den Haan en Wagenmakers.
Nee, ik was er niet,
want de winkel was dicht.
Ik was een deurtje verder,
bij Petra Prins Amsterdam.
Ik kwam om afscheid te nemen,
want beide winkels gaan dicht!
Zo heel jammer.
Ik heb aardig wat voetstappen liggen in deze winkels.
Mijn quiltleven is bij Den Haan en Wagenmakers begonnen in de zomer van 2008.
Dit is mijn allereerste quilt, gemaakt van de sitsen,
die toentertijd daar verkocht werden.
En Elsbeth was mijn 1e quiltjuf!
En nadien ben ik er ontelbare keren geweest.
Voor stoffen.
Voor boeken.
Voor advies.
Voor een cursus.
Voor een workshop.
Voor show and tell.
Voor een bee.
Voor een goeie schaar.
Voor malletjes.
enz. enz.
Ik heb er Di Ford leren kennen.
En tijdens haar workshop Mijn Kompas leren maken.
Met alleen rechte lijnen!
Ik heb de poster met de aankondiging van deze
workshop nog in mijn quiltkamer hangen.
Susan Smith.
Zo'n aardige vrouw.
Ze maakt zulke leuke quilts.
En ze legt zo goed uit, dat je totaal begrijpt wat ze bedoelt en
ons al lopend laat zien.
En je krijgt echt het gevoel dat je het ook zult kunnen!
Ik heb deze quilt van Susan voor mijn kleindochter gemaakt.
Het was een patroon uit een Australisch blad.
Marg Sampson George.
Zij gaf een prachtige show and tell en stuurde ons naar huis met de opdracht onze stoffen voortaan anders op te bergen. Haar suggesties heb ik nog steeds in een lijstje
op mijn telefoon staan.
Ik heb er stitcheries leren maken met Annelies.
Life is beautiful.
Een 'longlasting' project.
De vingers willen niet altijd meer,
maar hij komt af.
Hij is zo leuk om aan te werken.
De Aboriginal stofjes.
Met deze stofjes heb ik mijn hele stoffenvoorraad overhoop gehaald
om geschikte combinaties te vinden voor
de Aboriginal Wedges.
De (moderne) Lancaster Diamonds met Laura.
enz. enz.
Er gaan veel makke schapen in een hok,
luidt het spreekwoord.
Ik heb een nieuwe:
Er gaan veel ijverige quiltsters op een zoldertje.
Susan, Nel en Petra.
Bij Petra Prins Amsterdam ben ik ook heel vaak geweest.
Voor de mooie stoffen.
Voor workshops.
Voor winterbee's.
Voor show and tell met de vele Australische quiltsters
met hun bijzondere quilts.
En nu was ik er voor de laatste keer.
Nog even langs de bakken en de planken gelopen.
Een paar vrolijke fatquarters en halve meters met gestreepte stoffen uitgekozen.
Nog even in de rondte gekeken.
Nog even aan Merel gedacht,
die hier vele jaren met Birdblocks huisde.
En nu neem ik afscheid van Elsbeth en Cathelijn en
de vele andere medewerkers van deze 2 fantastische winkels.
Dank jullie wel!
Amsterdam verliest zijn quiltwinkels.
Nederland verliest een belangrijk stukje quiltgeschiedenis.
Het enige dat we zeker weten, is dat alles altijd verandert.
Gelukkig hebben we de foto's nog!
De fijne herinneringen.
En de mooie stofjes.
Groet, Marina.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten