zaterdag 16 mei 2026

Twee bijzondere quilts.




Het is niet elke dag, dat je aan 2 Round Robins werkt, die gemaakt zijn door 5 dames en 2 heren. Nee, dit is een bijzondere gebeurtenis, ingeleid door een bijzondere situatie.


In maart 2024 deed het bestuur van het Quiltersgilde een oproep aan leden om mee te doen in een 'Commissie Dynamiek" om
'met mooie ideeën te komen om het Quiltersgilde toekomstbestendig te maken'. Ik heb mij daarvoor aangemeld en zo ook een aantal andere dames. 

Tijdens de Algemene Vergadering van 20 april 2024 werd de Commissie Dynamiek, onder leiding van 2 heren van de Sesam Academie, geïnstalleerd door de interim voorzitter van het Quiltersgilde.



De groep bestond in eerste instantie uit 7 of 8 personen en in de loop van de tijd bleef er een kerngroep van 5 over: Ine Jansen, Jentien van de Brug, Joke van de Kracht, Jeanette Broer en ik met ondersteuning van Peter Dek en Rob van Schaik van de Sesam Academie.



We kwamen bij elkaar in het kantoor van de Sesam Academie in Apeldoorn. Tijdens de bijeenkomsten werd druk van gedachten gewisseld, werden vele flaps vol geschreven en werd er uitgebreid over alles, maar dan ook over alles dat met quilten te maken had, gepraat. Rob hield ons bij de les, haalde ons regelmatig terug bij het onderwerp waar we mee bezig waren, stelde ons vragen en kreeg het elke keer voor elkaar dat we met iets concreets konden eindigen. Zelfs als we het gedurende de middag volstrekt niet eens waren met elkaar.

Het waren aangename dagen. We leerden elkaar steeds beter kennen, kwamen steeds dichter bij een antwoord op de kernvraag, waar alles om draaide en gingen elke keer met huiswerk naar huis. We zijn een jaar met elkaar aan het werk geweest, hebben twee keer een advies aan het bestuur uitgebracht en in het voorjaar van 2025 eindigde het werk van de Commissie.


Een van de bijzondere ervaringen tijdens onze bijeenkomsten was, dat Rob en Peter niets van quilten wisten. En daar hadden wij het de hele tijd over. Er werd dus regelmatig gevraagd wat dit of dat in vredesnaam betekende. Ja, zet een aantal quilters bij elkaar en het jargon vliegt je om de oren. 


Op een van de bijeenkomsten hebben we quilts meegenomen om hen te laten zien waar we het eigenlijk over hadden en om de verschillen te laten zien, die er zijn tussen quilters. Dat was echt heel leuk.

Toen het werk van de Commissie er op zat, wilden we nog een keer bij elkaar komen om een en ander te evalueren en zo het jaar, dat we hadden samen gewerkt met elkaar en met de heren van de Sesam Academie af te sluiten.


Het leek ons leuk om met de 2 heren een soort van een quilt activiteit uit te voeren om hen een beetje het gevoel te geven van wat het nou eigenlijk is om met de lapjes en de kleuren en de prints te werken. Maar het moest wel leuk blijven en we gingen hen niet lastig vallen met spelden of naald en draad. En zo geschiede!

We kwamen bij elkaar in de school van Jentien en brachten heel veel vierkantjes stof van 3"x3" mee. Daar gingen Rob en Peter mee aan de slag. 


Met hulp en advies over kleuren, contrast, kleurwaarde en het effect dat kleuren op elkaar hebben. 


Het viel ze niet mee, maar allengs kwamen ze tot een fijn resultaat waar ze tevreden over waren. 



We hebben alles gefotografeerd en afspraken gemaakt over het verdere verloop. De lapjes zouden aan elkaar worden genaaid en iedereen zou er een rand om heen maken om zo tot 2 quilts te komen. Een nieuwe term werd de lucht ingesmeten: 
de Round Robin!

We namen hartelijk afscheid van elkaar en gingen, wederom met huiswerk, naar huis!


In de loop van de tijd verscheen er in de app groep af en toe een berichtje met een foto van de tops in wording. 


Telkens was er een nieuwe rand nodig en werd er weer druk nagedacht wat er aan toe te voegen. De quilts werden totaal verschillend en dat maakte het extra leuk.


En zo kwamen de beide enveloppen als laatste ook bij mij terecht. Er was niet echt een nieuwe rand nodig. De tops waren best wel klaar en ik zou de achterkant leveren en een en ander op de long arm door quilten. 


Nog even een biesje er om heen en labels met onze namen ter herinnering aan een prettige samenwerking. En begin maart 2026 waren de quilts klaar. 


We spraken begin mei 2026 met Rob en Peter af om hen de quilts te overhandigen. 


Tijdens een gezellige middag met appeltaart van Peter's vrouw en bubbels van Rob, pakten zij om de beurt hun quilts uit. 


Ze waren heel verrast. Hadden dit totaal niet verwacht en 
vonden de quilts heel erg mooi. 


En wij vonden het heel erg leuk om de prettige samenwerking 
met elkaar en 
met hen op deze manier af te sluiten.


Zeven mensen, die elkaar totaal niet kenden, hebben in vruchtbare samenwerking een positief advies uitgebracht aan het bestuur van het Quiltersgilde en 
2 mooie Round Robin quilts gemaakt. 

Peter en Rob hebben de quilts. Gelukkig hebben wij de foto's nog!


Groet, Marina.



vrijdag 27 februari 2026

Twee van mijn quilts op de Patchwork en Quiltdagen. Neeeee! Drie!

 


Voor de tentoonstelling Noord-Zuid heb ik deze quilt gemaakt.
De titel is 'Vind je eigen Noord'.

Je maakt allemaal wel eens een periode in je werk of in je leven mee,
 dat je de grond onder je voeten voelt schuiven. 
Je moet je dan heroriënteren op je kompas en 
opnieuw leren vertrouwen op je eigen koers.
Op zoek naar je eigen Noord.

Dat was mijn inspiratie voor deze quilt.
In de turbulentie zoek je de koers, 
die leidt naar een nieuw opgewekt, en zonnige toekomst.

En zoals het ook in het leven gaat, 
kreeg ik van vele quilt vriendinnen advies voor 
kleurstelling en vormgeving.

Het viel mij niet mee, 
aangezien ik niet sterk ben en niet veel ervaring heb 
in het omzetten van een idee in een quilt.


Technisch gezien waren er ook uitdagingen.
Normaal gesproken laad ik een quilt met de bovenkant 
naar voren op de long arm machine.
Maar het patroon dat ik had uitgekozen om te quilten, 
heeft een soort van puntjes of richting 
precies de andere kant uit en 
dat vond ik er raar uitzien.
Ik moest de quilt omdraaien.
Ik moest de quilt, naar mijn gevoel, ondersteboven laden. 
En dus aan de onderkant van de quilt met het patroon beginnen.


Dat vergde enige aanpassingen bij het starten van het patroon.
Ik moest zowel de quilt als het quilt patroon opmeten en 
uitrekenen hoeveel keer ik het patroon op de quilt kon quilten 
en het startpunt zo aanpassen, 
dat ik niet bovenaan met en half patroon uitkwam. 
Dat zou heel storend zijn geweest.
Dat is allemaal niet zo moeilijk, 
maar het blijft de hele tijd heel spannend, 
omdat een quilt nu eenmaal niet een statisch ding is en 
een quilt sandwich op een longarm machine al helemaal niet.


Maar het kwam goed uit en ik had precies genoeg ruimte 
om een laatste rand te quilten.
Weer wat geleerd.
Het is het allerfijnste als je bij elke nieuwe quilt altijd weer 
iets voor het eerst doet of bijleert.


Mijn quilt hing in Rijswijk. 
Dat was erg leuk.
Ik wilde even op mijn naamkaartje kijken, 
maar zowel rechts als links hingen kaartjes met andere namen.
Help, identiteitscrisis!
Ik ben mijzelf kwijt!


Samen met Marjolein op zoek gegaan naar mijn naamkaartje en 
die vonden we bij deze quilt van een collega van de Moqingbirds.


Het probleem was snel verholpen. 
De kaartjes werden verhangen.


Voor de tentoonstelling van Miniatuurquilts met het thema Cyclus, 
hebben we bij de Lakenquilters drieluiken en vierluiken gemaakt.
Edith, Jeanette en ik hebben de levenscyclus van de bloem uitgewerkt.
Knop, bloei en uitgebloeid.
Elk van ons maakte een fase van de cyclus in het groot en 
onderin de quilt, van 20 bij 80 cm, 
een complete cyclus van de bloem, 
die we elk uitgekozen hadden.
We hebben achtergrond stof, 
kleur van de bloem en 
indeling van de quilt vooraf met elkaar afgesproken, 
zodat er eenheid zou zijn. 
Ik vind het wel geslaagd.


Mijn quiltje is de knop.


En zo hingen ze op de tentoonstelling.


Onderweg naar de uitgang van De Broodfabriek 
kwam ik nog een quilt van mijzelf tegen.
Vanuit mijn ooghoek zag ik uit de verte een rood-zwart patroon 
op een reclame banner voor de Patchwork en Quiltdagen,
en dacht "wat een leuke lapjes"


en toen ik nog eens keek, zag ik dat het mijn quilt is.

 

"50 shades of Red"
 voor de tentoonstelling Connected in Red, 
die vorig jaar in De Broodfabriek, 
tijdens de Patchwork en Quiltdagen heeft gehangen.


Ik viel van verbazing bijna achterover, want ik wist hier niets van.
Wel nu, nu weet ik het wel.
Ik heb een weekendje gestudeerd op een aantal onderwerpen.
Ik weet nu heel veel over copyright, 
over wat wel en wat niet mag.
Over algemene voorwaarden en 
dat je die eerst moet accepteren 
voor ze rechtsgeldig zijn.
Na een uitgebreid gesprek met De Broodfabriek weet ik nu ook 
hoe een foto van mijn quilt op de banner en de folder is gekomen.
De manier waarop is niet helemaal netjes, 
maar de excuses waren welgemeend.

Ik vind het nu ook best wel leuk.

Mocht je deze banner of een folder tegenkomen voor 
de Patchwork en Quiltdagen van februari 2027, 
dan weet je nu dat deze quilt van mij is, 
maar mijn naam staat er niet op!

Groet, Marina.

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...