Over een goede buur en een niet zo verre vriend(in).

Je kunt elkaar op vele manieren helpen. Een telefoontje als de auto nog voor de deur staat en je eigenlijk al weg had moeten zijn. "Ben je ziek?" Samen een kopje thee drinken als het weer een paar dagen tegen zit en je tegen de muren vliegt. En helpen een quilt probleem op te lossen!

Alle onderdelen zijn geknipt. 

Ik heb ook nieuwe stof gemaakt. Dat was heel erg leuk om te doen. Echt puzzelen met stukjes, die wel of niet passen, aardige kleur combinaties maken en 

kijken hoe de mallen het beste neer te leggen om de leukste resultaten te krijgen. 

Alles was klaar om de blokken samen te stellen. Het zijn vrij grote blokken en er was geen ruimte om meer dan 1 of 2 blokken tegelijk samen te stellen. Dat vond ik een beetje jammer, want ik had graag overzicht gehad. Maar het ging redelijk goed. Ik had tenslotte een systeem en als ik dat maar volgde, zou het goed komen. Dacht ik. Maar mijn vrees kwam uit. Tegen het eind hield ik een "zooitje ongeregeld" over waar ik geen mooie blokken van kon samen stellen en het ergste was, dat ik niet begreep wat ik overhad. Ergens was er iets "fout" gegaan! Ik kon aan de hand van de foto's niet voldoende zien wat er mis was. De enige optie was alle blokken ergens neerleggen en een voor een nalopen om te zien wat er aan de hand was. Drie op de eettafel, 2 op de keukentafel en de rest op de grond. Gelukkig kwam Carla helpen.

Ze legde alle blokken op de grond uit. Ik bekeek elk blok. En controleerde ze op het "systeem". En al gauw werd een fout ontdekt. Die was gauw hersteld met behulp van de onderdelen, die over waren. En er waren nog meer fouten. Soms moest er een driehoeksruil plaats vinden. Er waren meer vergissingen, dan ik had gedacht. En ook van verschillende soort. Best wel grappig om te merken, dat je denkt heel accuraat te zijn en dan te merken dat dat best wel tegen valt.

Alle 16 blokken zijn nu klaar.

Voorzien van een nummer en opnieuw gefotografeerd.

De foto's dienen straks als voorbeeld om de 4 delen van elk blok aan elkaar te naaien.

Alles is weer opgeruimd.

De kwarten aan elkaar gespeld en met z'n vieren tot 1 bundel gemaakt met het juiste nummer.

Het plakken 

en naaien is begonnen.

En het eerste blok is klaar. 

Nog 15 te gaan. 

Leuk!

Groet, Marina.

Naar het buitenland.

 Ik ga graag op reis, maar deze keer is mijn quilt op reis.

Voor het eerst gaat een quilt, die ik gemaakt heb, naar het buitenland. Naar Nantes in Frankrijk. Naar het festival Pour l'Amour du Fil. Nederland is dit jaar gastland en het Quiltersgilde organiseert er een tentoonstelling van moderne quilts. En mijn quilt hangt er ook. Het is de 2e keer dat een van mijn grote quilts op een tentoonstelling hangt. En dat voelt erg leuk.

Deze quilt is trouwens voor een groot deel in Frankrijk ontstaan. Ik heb er aan gewerkt tijdens een vakantie naar Frankrijk. In hotelkamers onderweg naar onze bestemming zijn de onderdelen met behulp van mallen getekend en later uitgeknipt. We waren met de auto op vakantie en voor het eerst was ook de naaimachine mee.

Met deze quilt heb ik geleerd ronde naden probleemloos te naaien. Door de ronde naden te plakken in plaats van te spelden, is het naaien ervan een fluitje van een cent. 

Tijdens het 2e deel van de vakantie was het zo warm, dat het buiten heel erg onaangenaam was. We zaten heerlijk binnen bij de airco en het naaien van de blokken schoot lekker op. Af en toe even naar buiten voor een duik in het zwembad en daarna weer door.

Thuis de blokken verder genaaid en de top afgemaakt. 

Het patroon is van Jen Carlton Bailly en bij haar heb ik ook de plaktechniek afgekeken. De stoffen komen van Stitchin' Post in Sisters, Oregon. Het patroon heet Turbine en ik heb de quilt Windenergie genoemd. 

Het quiltpatroon van bloemen en bladeren is een pantograaf, die ik op mijn longarm machine heb genaaid.

En ik reis mijn quilt achterna. Met de bus! Want ik wil natuurlijk wel zien hoe dat er uit ziet. En natuurlijk ga ik ook naar de andere quilts kijken!!

Groet, Marina.