Het waren fantastische dagen in Birmingham. Er was zoveel te zien, zoveel te doen, zoveel te beleven en te ervaren. Echt geweldig. De variëteit aan dingen, die je er kunt doen, en voor elk wat wils, is echt fantastisch. Ik heb genoten.
 |
| Stripes #1 Nicola Findlay |
In de loop der jaren heb ik een soort routine opgebouwd. Ik begin de dag met het bekijken van de quilts, verdeeld over allerlei categorieën. Dit doe ik een half uur of een uur. Hangt er een beetje van af of ik veel quilts zie, die ik erg mooi vind en waar ik lang bij blijf staan of zitten. Ik fotografeer ook veel. Als mijn hoofd vol loopt, ga ik een poosje winkelen. Ik heb een boodschappenlijstje, waar ik best wel een half jaar dingen op gezet heb. Het boodschappenlijstje maakt, dat ik gericht naar mijn dingen zoek en dan dus ook bewust langs bepaalde winkels loop. Als ik dat niet heb, is het doelloos langs winkeltjes lopen en eigenlijk niets zien van wat ze hebben. Mijn eerste winkel is Pinhole Quilting, de Handi Quilter longarm dealer. Daar heb ik vooraf een paar dingen besteld. Zoals naalden voor mijn longarm machine, een paar reserve onderdelen en een naaivoet, die ik nog niet heb en die ik wil uitproberen. En ik wil er Glide garen voor de longarm machine kopen. Ik heb mijzelf 4 nieuwe grote spoelen beloofd. De kleuren zijn fantastisch en het is heerlijk garen om mee te naaien. Om te voorkomen, dat ik thuis kom met kleuren, die ik al heb, heb ik op mijn telefoon een lijstje met die kleuren. Ik koop er ook voorgespoelde spoeltjes voor de longarm. Ze zitten met z'n tienen in een kokertje en ook hier vergelijk ik de nieuwe aanwinsten met mijn lijstje. Ik ken mijzelf. Ik vind vaak hetzelfde leuk en zo kan ik nieuwe tinten kopen. Ik zwicht voor een zakje met kleinere spoelen met neon garen in allerlei super kleuren. Die zal ik vast niet in een quilt gebruiken, maar ze zijn leuk om free motion patronen te oefenen. Dan wil je namelijk goed zien wat je doet.
 |
| SewGrowFlo Juliet Flockhart |
Ik kom deze 3 dagen regelmatig even langs de Handi Quilter stand. Ik weet dat een aantal Amerikaanse docenten zijn gekomen om les te geven en ik wil ze graag even begroeten. Ik ontmoet Kristina Whitney. Zij heeft een paar jaar geleden bij Rhinetex 2 dagen les gegeven en dat was erg leuk en leerzaam. Ik volg haar ook op social media. Zij heeft voor Handi Quilter educatieve video's gemaakt, die je op YouTube kunt zien en die zijn erg handig. We kletsen even gezellig. De volgende dag spreek ik met Kimberly Sandberg. Ik heb haar nooit persoonlijk ontmoet, maar ik weet dat zij Education Manager is bij Handi Quilter en ik grijp mijn kans als ik haar alleen in het leslokaal tref. Handi Quilter is recent overgenomen door een ander bedrijf en er is ook een nieuwe directeur. Ander management gaat altijd gepaard met ander beleid en resultaat daarvan is dat ze gestopt zijn met die handige en leerzame YouTube films. Ik ken haar van die films, die zij veelal met Kristina maakte en dit is het aanknopingspunt voor het gesprek. Zij vertelt, dat ze bezig zijn met een nieuw online educatief programma en dat er ook een website voor komt. Maar ze is erg blij dat ik er over kom praten, want met dit soort gesprekken kan zij illustreren wat het belang is van het educatieve programma. Ik hoop dat het er inderdaad van komt, want de mogelijkheden om hier in Nederland, of zelfs maar in Europa, nieuwe vaardigheden te ontwikkelen zijn erg mager en sinds Rhinetex failliet is gegaan, vrees ik zelfs nul.
 |
| 100 Days of Mini Stitch Wanderings Jo Avery |
Ik probeer elke dag een lezing te volgen. Dit is op de eerste plaats altijd heel erg leuk, maar ook een fantastische manier om lekker lang te zitten en uit te rusten. Ik heb donderdag een lezing gevolgd van Jo Avery over het 100 dagen project. Zij vertelde over de vele mogelijkheden om zelf een 100 dagen project te starten, welke doelen je zou kunnen nastreven en hoe je zoiets voor jezelf zou kunnen organiseren. Erg leuk om al die verschillende voorbeelden te zien. Vrijdag was ik naar een lezing over de cultuur van indigo verven in Japan. Een hele oude traditie, die vele vormen kent en tegenwoordig ook gebruikt wordt voor moderne kleding. Erg leuk. Zaterdag was ik naar een lezing van, weer Jo Avery, en dat is echt toeval, over haar eigen ontwikkeling in het free motion quilten, sinds kort ook op een long arm.
Ze liet heel veel voorbeelden zien en deed ook een stukje voor op een longarm machine om te laten zien, dat het niet altijd heel ingewikkeld hoeft te zijn. En tijdens deze lezing heb ik echt iets nieuws geleerd! Het is een beetje technisch, maar het gaat over het quilten van rechte lijnen op de longarm quiltmachine. Daarvoor heb je een hulpmiddel, dat je om een van de wielen doet, waardoor de machine alleen maar naar links of rechts kan naaien en dan krijg je een rechte lijn. Maar het was mij altijd een raadsel hoe je meerdere van dit soort lijnen onder elkaar zou kunnen naaien. Jo vertelde erover en deed het voor en ik was helemaal Huh!!!! Maar om het echt helemaal goed te snappen en te weten hoe ik het moet doen, ben ik toch maar weer even naar de Handi Quilter stand gegaan en samen met een van de instructeurs hebben we dit uitgeplozen en uitgeprobeerd. Zij wist het ook niet, want als zij zoiets wil doen, gebruikt zij de computer en die heb ik niet op mijn longarm machine. En ik ben nu helemaal blij met deze nieuwe vaardigheid!
 |
| Bloomerang Daisy Aschehoug |
En dan zijn er natuurlijk de persoonlijke tentoonstellingen. De eerste, die ik heb bezocht was 'Modular Curves' van Daisy Aschehoug. Ik hou heel erg van haar werk. Ze heeft een hele herkenbare eigen stijl. Ze werkt altijd met ronde vormen en dat levert de meest verrassende en leuke quilts op. Een paar jaar geleden heeft zij in Apeldoorn een workshop gegeven in het quilten met ronde vormen en met haar mallen. Daar heb ik veel van opgestoken en later met die mallen en wat ik van haar geleerd heb een quilt voor mijn broer en schoonzus gemaakt. Zij is Amerikaanse en woont in Noorwegen. Zij is van Apeldoorn naar Amsterdam met mij meegereden in de auto en dat was heel gezellig. Ik bracht haar naar haar hotel, maar er was in Amsterdam van alles aan de hand, een marathon en heel veel wegen waren opgebroken en alle vanzelfsprekende routes naar haar hotel waren onmogelijk. Dit resulteerde in een meer dan een uur durende sightseeing tocht door Amsterdam, die ik maar gebruikt heb om haar van alles te vertellen over wat we onderweg tegenkwamen. Ze is erg vriendelijk en vrolijk en kon zich de tocht nog goed herinneren.
 |
| Hope 2.0 Maureen Garner |
Naast haar was de tentoonstelling van een aantal quilts van Quiltcon 2026, altijd de moeite waard, en aan de andere kant een tentoonstelling van Catherine-Marie Longtin van log cabin quilts.
Zij heeft uitgebreid onderzoek naar log cabin quilts gedaan en met de vele vormen geëxperimenteerd. Het is een patroon waar je werkelijk niet op uitgekeken raakt en een hele mooie tentoonstelling. Het bijzondere van haar werkwijze is, dat ze weliswaar quilts maakt, maar veel vaker alleen maar 1 blok maakt. Als ze dat ene blok ontworpen en gemaakt heeft, heeft ze vaak geen zin om er een hele quilt van te maken. Op de tentoonstelling waren de meeste blokken ingelijst en niet verder tot quilt verwerkt. Ze heeft er een boek over uitgegeven, dat pas verschenen is.
Er waren heel veel bijzondere en mooie individuele tentoonstellingen verdeeld over de hallen. En heel veel hele leuke winkels. Ik kom graag bij de Cotton Patch en bij Lady Sew and Sew en verder heb ik een voorkeur voor winkels met een grappige naam: Bramblepatch, Puddleducks an Fiddlesticks. Bij deze laatste 3 koop ik niet veel, maar ik vind het erg leuk om bij deze echt Engelse zaken te kijken. Ik bezoek ook altijd de Pfaff naaimachine stand om te zien welke nieuwe ontwikkelingen er zijn. En deze keer heb ik uitgebreid voorlichting gehad over een hele mooie naaimachine met 400 siersteken en allerlei handige functies. Maar aangezien mijn huidige machine, een Pfaff Quiltexpression 4.0, al die handige functies ook heeft en het ook nog goed doet, is het maar zeer de vraag of ik voor die 400 siersteken zwicht.
Zaterdagmiddag was ik best wel moe en had ik alles dat ik wilde zien wel zo'n beetje gezien, toen er werd omgeroepen dat de film The Quilters zou worden getoond. Na afloop zou er een interview zijn met de maakster van de film. Ik heb de film op Netflix gezien. Het is de film over de mannen in gevangenschap, die quilts maken voor kinderen die in instellingen wonen. Een hele bijzondere film over een bijzonder project. Het was echt de moeite waard om hem nog een keer te zien. Tijdens het interview vertelde de maakster hoe de film tot stand is gekomen, hoe de mannen, die de quilts maakten reageerden en hoe dit project ontstaan is. Heel interessant. Zij heeft ook gefilmd toen een aantal kinderen een quilt kregen. Zij is naar een instelling gegaan en mocht daarbij zijn. Zo heeft zij kunnen vastleggen hoe de kinderen reageerden en hoe blij ze met hun quilts waren. Die opnames heeft zij aan de quilters laten zien en het was voor het eerst dat zij zoiets te zien kregen. Dit was voor de quilters een emotionele ervaring. Zij krijgen af en toe wel een kaartje met een bedankje er op, en die wordt ook op het prikbord bewaard, maar de blijdschap van de kinderen met eigen ogen kunnen zien, was voor hen heel belangrijk.
 |
| Ricky Tims |
 |
| Quilts voor Oekraïne. Joe Cunningham |
De 3e avond werd verzorgd door Joe Cunningham. Ik had zijn naam wel eens gehoord, maar ik wist niets van hem noch van zijn werk. Hij heeft heel veel foto's van zijn quilts laten zien en daar bij verteld wat de inspiratie was, hoe ze tot stand zijn gekomen, welke mensen hij in zijn leven heeft ontmoet en hoe ze hem geïnspireerd hebben. Hij maakt abstracte quilts, zonder verhaal maar met veel betekenis. Hij is overal op de wereld geweest, heeft overal les gegeven of tentoonstellingen gehad en vertelt daar op een hele droge manier over. En ook hij is musicus. Hij speelt gitaar en heeft ons op een paar nummers getrakteerd.
Dat is het leuke van het Festival of Quilts. Je gaat voor de quilts, de winkels, de lezingen en misschien voor een workshop. Maar er is zoveel meer. Echt een belevenis!
Groet, Marina.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten