Voor de tentoonstelling Noord-Zuid heb ik deze quilt gemaakt.
De titel is 'Vind je eigen Noord'.
Je maakt allemaal wel eens een periode in je werk of in je leven mee,
dat je de grond onder je voeten voelt schuiven.
Je moet je dan heroriënteren op je kompas en
opnieuw leren vertrouwen op je eigen koers.
Op zoek naar je eigen Noord.
Dat was mijn inspiratie voor deze quilt.
In de turbulentie zoek je de koers,
die leidt naar een nieuw opgewekt, en zonnige toekomst.
En zoals het ook in het leven gaat,
kreeg ik van vele quilt vriendinnen advies voor
kleurstelling en vormgeving.
Het viel mij niet mee,
aangezien ik niet sterk ben en niet veel ervaring heb
in het omzetten van een idee in een quilt.
Technisch gezien waren er ook uitdagingen.
Normaal gesproken laad ik een quilt met de bovenkant
naar voren op de long arm machine.
Maar het patroon dat ik had uitgekozen om te quilten,
heeft een soort van puntjes of richting
precies de andere kant uit en
dat vond ik er raar uitzien.
Ik moest de quilt omdraaien.
Ik moest de quilt, naar mijn gevoel, ondersteboven laden.
En dus aan de onderkant van de quilt met het patroon beginnen.
Dat vergde enige aanpassingen bij het starten van het patroon.
Ik moest zowel de quilt als het quilt patroon opmeten en
uitrekenen hoeveel keer ik het patroon op de quilt kon quilten
en het startpunt zo aanpassen,
dat ik niet bovenaan met en half patroon uitkwam.
Dat zou heel storend zijn geweest.
Dat is allemaal niet zo moeilijk,
maar het blijft de hele tijd heel spannend,
omdat een quilt nu eenmaal niet een statisch ding is en
een quilt sandwich op een longarm machine al helemaal niet.
Maar het kwam goed uit en ik had precies genoeg ruimte
om een laatste rand te quilten.
Weer wat geleerd.
Het is het allerfijnste als je bij elke nieuwe quilt altijd weer
iets voor het eerst doet of bijleert.
Mijn quilt hing in Rijswijk.
Dat was erg leuk.
Ik wilde even op mijn naamkaartje kijken,
maar zowel rechts als links hingen kaartjes met andere namen.
Help, identiteitscrisis!
Ik ben mijzelf kwijt!
Samen met Marjolein op zoek gegaan naar mijn naamkaartje en
die vonden we bij deze quilt van een collega van de Moqingbirds.
Het probleem was snel verholpen.
De kaartjes werden verhangen.
Voor de tentoonstelling van Miniatuurquilts met het thema Cyclus,
hebben we bij de Lakenquilters drieluiken en vierluiken gemaakt.
Edith, Jeanette en ik hebben de levenscyclus van de bloem uitgewerkt.
Knop, bloei en uitgebloeid.
Elk van ons maakte een fase van de cyclus in het groot en
onderin de quilt, van 20 bij 80 cm,
een complete cyclus van de bloem,
die we elk uitgekozen hadden.
We hebben achtergrond stof,
kleur van de bloem en
indeling van de quilt vooraf met elkaar afgesproken,
zodat er eenheid zou zijn.
Ik vind het wel geslaagd.
Mijn quiltje is de knop.
En zo hingen ze op de tentoonstelling.
Onderweg naar de uitgang van De Broodfabriek
kwam ik nog een quilt van mijzelf tegen.
Vanuit mijn ooghoek zag ik uit de verte een rood-zwart patroon
op een reclame banner voor de Patchwork en Quiltdagen,
en dacht "wat een leuke lapjes"
en toen ik nog eens keek, zag ik dat het mijn quilt is.
"50 shades of Red"
voor de tentoonstelling Connected in Red,
die vorig jaar in De Broodfabriek,
tijdens de Patchwork en Quiltdagen heeft gehangen.
Ik viel van verbazing bijna achterover, want ik wist hier niets van.
Wel nu, nu weet ik het wel.
Ik heb een weekendje gestudeerd op een aantal onderwerpen.
Ik weet nu heel veel over copyright,
over wat wel en wat niet mag.
Over algemene voorwaarden en
dat je die eerst moet accepteren
voor ze rechtsgeldig zijn.
Na een uitgebreid gesprek met De Broodfabriek weet ik nu ook
hoe een foto van mijn quilt op de banner en de folder is gekomen.
De manier waarop is niet helemaal netjes,
maar de excuses waren welgemeend.
Ik vind het nu ook best wel leuk.
Mocht je deze banner of een folder tegenkomen voor
de Patchwork en Quiltdagen van februari 2027,
dan weet je nu dat deze quilt van mij is,
maar mijn naam staat er niet op!
Groet, Marina.
