De tentoonstelling van De Lakenquilters.

Groepsproject nav een schilderij

 Vorige week was de 7e Lustrum Tentoonstelling van 

de Lakenquilters. 

De groep bestaat 35 jaar en ik ben 2 jaar lid. 

Precies op tijd om deze leuke tentoonstelling mee te maken. 

De werkgroep is meer dan een jaar bezig geweest 

met de organisatie en dat was te zien ook. 

Alles zag er zo goed uit! 

De quilts hingen prachtig, 

mooie kaartjes erbij, en 

het geheel fantastisch georganiseerd. 

Een foto impressie.

Paula van Moorsel

Inspiratie Irene Roderick

Deze quilt was voor mij wel de showstopper,

zonder ook maar iets af te doen aan welke quilt dan ook.

Er zitten zulke leuke onderdelen in, 

die met elkaar zo'n mooi geheel vormen.

En een mooie kleuren combinatie.

Marijke van Lamoen

 Naar een schilderij van Paul Klee

Liesbeth de Boer

Een quilt uit de Covid-tijd.

Twee van mijn eigen quilts, '

Vind je eigen Noord' en '50 shades of Red' 

naast elk elkaar. 

Een unicum. 

Er hebben van mij nog nooit meer dan 1 quilt 

op een tentoonstelling gehangen en 

dan ook nog eens naast elkaar. 

Erg leuk!

Lia van Dam

Inspiratie Irene Roderick

Een serie quiltjes met het thema Cyclus

Inspiratie Sonia Delaunay

Saskia van der Top

Mosterdgele improvisatie

Jeanette Broer

Kleurrijke ringen en cirkels

Marion van Dalen

Aboriginal shadowbox

Leuk om de Aboriginal stofjes te herkennen, 

die ik zelf ook eens in een quilt heb verwerkt.

Mijn deelname aan het Thema cyclus.

Het linker quiltje is de knop van de bloem.

Gemma Versluys

Beetje bij Beetje

Saskia van der Top

Bladeren kunnen verrassen.

Zo leuk om een eco-print quilt te zien.

Inspirerend, aangezien ik ook nog heel 

veel geprinte lapjes heb liggen.

Mijn eigen eco-print quilt.

Ik was zo verbaasd over de belangstelling voor deze quilt.

En verheugd natuurlijk. 

Heel veel bezoekers wilden er meer over weten en 

het was erg leuk er over te vertellen en 

foto's van het proces te kunnen laten zien.

We maken ook regelmatig groepswerk.

Dozen bekleden, junkjournals, bakjes.

Bloemen, voor de vaas. 

Maar het geheel is ook op canvas geprint en 

er zijn accenten toegevoegd met borduurwerk.

Repen snijden en vervolgens met elkaar verweven.

En ons jaarproject van vorig jaar.

Een collage techniek met de vlinder als voorbeeld.

Met 8 kleuren een eigen ontwerp maken van 40x40 cm.

En dan krijg je een enorme verscheidenheid!

Het was af en toe heel druk. 

Iedereen liep met groepjes vrienden of

familieleden quilts te tonen en erbij te vertellen.

Maar ook random bezoekers werden rondgeleid en 

kregen uitleg, als zij dat wilden.

Round Robin project.

De middelste quilt is van mij.

'Going round in circles' patroon van Pamela Goecke Dindorf.

Geflankeerd door nog meer cirkels. 

Daar hou' ik van.

En mijn improv stroken en cirkels, 

door vele mensen het Testbeeld gedoopt, 

omdat ze vinden dat het op het tv testbeeld van vroeger lijkt.

Het was zo leuk om hier deel van uit te maken.

Ik loop nog heel erg na te genieten.

Groet, Marina.

Afscheid! Ik hou' er niet van!

Donderdagmiddag 8 oktober was ik bij 

Den Haan en Wagenmakers. 

Nee, ik was er niet, 

want de winkel was dicht. 

Ik was een deurtje verder, 

bij Petra Prins Amsterdam. 

Ik kwam om afscheid te nemen, 

want beide winkels gaan dicht!

Zo heel jammer.

Ik heb aardig wat voetstappen liggen in deze winkels. 

Mijn quiltleven is bij Den Haan en Wagenmakers begonnen in de zomer van 2008.

Dit is mijn allereerste quilt, gemaakt van de sitsen, 

die toentertijd daar verkocht werden.

En Elsbeth was mijn 1e quiltjuf!

En nadien ben ik er ontelbare keren geweest.

Voor stoffen.

Voor boeken.

Voor advies.

Voor een cursus.

Voor een workshop.

Voor show and tell.

Voor een bee.

Voor een goeie schaar.

Voor malletjes.

enz. enz.

Ik heb er Di Ford leren kennen.

 En tijdens haar workshop Mijn Kompas leren maken. 

Met alleen rechte lijnen! 

Ik heb de poster met de aankondiging van deze 

workshop nog in mijn quiltkamer hangen.

Susan Smith.

Zo'n aardige vrouw. 

Ze maakt zulke leuke quilts. 

En ze legt zo goed uit, dat je totaal begrijpt wat ze bedoelt en 

ons al lopend laat zien.

En je krijgt echt het gevoel dat je het ook zult kunnen!

Ik heb deze quilt van Susan voor mijn kleindochter gemaakt. 

Het was een patroon uit een Australisch blad.

En deze voor een achternichtje.

Marg Sampson George.

Zij gaf een prachtige show and tell en stuurde ons naar huis met de opdracht onze stoffen voortaan anders op te bergen. Haar suggesties heb ik nog steeds in een lijstje 

op mijn telefoon staan.

Ik heb er stitcheries leren maken met Annelies.

Life is beautiful.

Een 'longlasting' project. 

De vingers willen niet altijd meer, 

maar hij komt af. 

Hij is zo leuk om aan te werken.

De Aboriginal stofjes.

Met deze stofjes heb ik mijn hele stoffenvoorraad overhoop gehaald 

om geschikte combinaties te vinden voor 

de Aboriginal Wedges.

De (moderne) Lancaster Diamonds met Laura.

enz. enz.

Er gaan veel makke schapen in een hok, 

luidt het spreekwoord. 

Ik heb een nieuwe: 

Er gaan veel ijverige quiltsters op een zoldertje.

Susan, Nel en Petra.

Bij Petra Prins Amsterdam ben ik ook heel vaak geweest.

Voor de mooie stoffen.

Voor workshops.

Voor winterbee's.

Voor show and tell met de vele Australische quiltsters 

met hun bijzondere quilts.

En nu was ik er voor de laatste keer.

Nog even langs de bakken en de planken gelopen.

Een paar vrolijke fatquarters en halve meters met gestreepte stoffen uitgekozen. 

Nog even in de rondte gekeken.

Nog even aan Merel gedacht, 

die hier vele jaren met Birdblocks huisde.

En nu neem ik afscheid van Elsbeth en Cathelijn en 

de vele andere medewerkers van deze 2 fantastische winkels.

Dank jullie wel!

Amsterdam verliest zijn quiltwinkels.

Nederland verliest een belangrijk stukje quiltgeschiedenis.

Het enige dat we zeker weten, is dat alles altijd verandert.

Gelukkig hebben we de foto's nog! 

De fijne herinneringen.

En de mooie stofjes.

Groet, Marina.