Het nijvere handwerk.

 Ik hou' er niet van om dingen met de hand te naaien, 

maar het vastzetten van de bies aan de achterkant van de quilt zal ik nooit  op de machine doen. 

Dit doe ik, volkomen vanzelfsprekend 

en zonder er verder een gedachte aan te wijden, 

altijd met de hand. 

Dit vind ik mooier en netter. 

En op de een of andere manier is het heel erg leuk 

om bij dit klusje de hele quilt nog eens door mijn handen te laten gaan 

en er nog een keer heel erg van te genieten. 

En soms afscheid nemen voordat de quilt naar een nieuwe eigenaar gaat.

Als dan tenslotte het label er aan zit, 

is hij niet meer helemaal van mij, maar al een beetje van de ander.

Definitief een box kleed.

Het quilten is gedaan. 

Mijn man heeft vanmorgen het mechaniek om het voetpedaal handmatig te bedienen goed afgesteld. 

En vervolgens liep alles als een zonnetje.

De achterkant is ook heel leuk geworden. 

Ik heb het quiltwerk behoorlijk dicht op elkaar gemaakt. 

Daardoor voelt de quilt een beetje stevig aan. 

Niet plankig, maar ook niet als een deken, die je om je heen slaat.

Het is nu dus definitief een boxkleed geworden of een speelkleed.

Ik ben wel tevreden met het quiltwerk. Ik heb weer lussen gemaakt. 

Dit vond ik wel passen bij de bolletjes en de lieveheersbeestjes. 

Het garen is King Tut. 

Voor de voorkant een verlopend garen met allerlei kleuren 

en voor de achterkant een verlopend rood garen.

Voor de bies gebruikt ik de nieuwe techniek met de driehoek. 

Ik ben benieuwd hoe het gaat worden. 

Voor alsnog is het erg eenvoudig.

Het was erg leuk om weer op het frame te quilten. 

Ik heb een hele stapel quilttops liggen, die hoognodig gequilt moeten worden.

Ik heb er veel zin in mijn repertoire aan steken uit te breiden.